من فکر می‌کنم تنها راه ممکن آموزش، پافشاری و تلاش در جهت روشن کردن حقیقت است.

شما را به دیدن و با دوباره دیدن فیلم 

12 Angry Men

دعوت می‌کنم.

یکی از بهترین راههای مبارزه با دیکتاتوری همون آموزش هست ، بخصوص آموزش شخصی ، قبل از مقابله و مبارزه با دیکتاتورهای بزرگ باید دیکتاتورهای کوچیک وجود خودمون رو نابود کنیم ، یاد بگیریم به هم احترام بزاریم و حقوق همدیگر رو محترم بشمریم ، و الا باز هم دیکتاتور رو بیرون میکنیم و یکی دیگه از خودمون میشینه جاش

دموکراسی بدون احترام به سایر حقوق بشری کمکی به یک جامعه نخواهد کرد. کما اینکه میشه ادعا کرد که حکومت جمهوری اسلامی در 20-25 سال اول خودش یک حکومت دموکرات بوده (به معنای اینکه انتخاب سیاستمداران به تایید رای اکثریت مردم میرسیده). فقط با وجود سایر اصول حقوق بشر هست که دموکراسی معنا دار میشه بخصوص حق آزادی بیان که تضمین میکنه صالحان اجتماعی (میتونیم بهشون بگیم روشنفکران جامعه) این توانایی رو خواهند داشت (البته بدون هیچ طبقه بندی اجتماعی از پیش تعیین شده) که اکثریت جامعه و عوام رو راهنمایی کنند (آموزش بدهند یا هدایت کنند). بنابراین لازمه که فراموش نشه که احترام بدون قید و شرط به حقوق بشر بخصوص آزادی بیان لازمه موثر بودن دموکراسی هست و بدون اینها، دموکراسی به دیکتاتوری اکثریت (یا به عبارت بهتر، حاکمی که بتونه نظر اکثریت را کنترل کند) تبدیل میشه

به نظر بنده ايران و كلا جهان سوم هنوز ظرفيت لازم براي يك دمكراسي صد درصدي را ندارد . اين دمكراسي مسلما به ديكتاتوري اكثريت ، آنارشي و وابستگي و مختل شدن روند تصميم گيري و .. مي انجامد . روند رسيدن به يك دمكراسي مي بايست به صورت تدريجي و همراه با افزايش قدرت اقتصادي شهروندان باشد

دمکراسی تنها در احترام به حقوق اقلیت است که تحقق میابد

باید دیکتاتوری اکثریت رو به  به دیکتاتوری  اقلیت تبدیلش کنی!